هستند در تحقيقات خود نتيجه گرفته‌اند كه بيماران سرطانى بايد حد اكثر مقدارى كه بدن آنها مىتواند تحمل كند ويتامين C مصرف كنند و اين مقدار در برخى موارد تا حدود 40 - 30 گرم در روز ممكن است برسد كه در مقايسه با نياز طبيعى و نرمال بدن كه روزانه در حدود 60 - 30 ميلىگرم است خيلى فرق دارد . البته در مورد معتادان به دخانيات و اشخاص مسن مقدار بيشترى لازم است زيرا هريك عدد سيگار در حدود 100 - 25 ميلىگرم ويتامين C بدن را منهدم مىكند . علت اينكه در مورد بيماران سرطانى مقدار خيلى زياد بايد ويتامين C مصرف شود اين‌طور توجيه مىشود كه اغلب بيماران سرطانى اصولا نمىتوانند ويتامين‌ها و مواد معدنى موجود در خوراكهاى معمولى خود را خوب جذب كنند و مشكل در جذب دارند ، بنابراين مصرف بسيار زياد مكمل احتمال دارد كه مقدار اين مواد مفيد را در بدن آنها افزايش دهد . بديهى است مقدار مصرف در مورد هر شخص با شخص ديگر متفاوت است و در هر مورد بسته به نظر تشخيص پزشك متخصص است كه با توجه به فيزيولوژى بدن شخص و در ارتباط با انواع ديگر ناراحتىها و نارسائىهاى فيزيولوژيك بيمار تعيين و تجويز شود . زيرا مصرف زياد ويتامينها و مواد معدنى ممكن است عوارض جانبى داشته باشند و در اشخاص ايجاد ناراحتى نمايند . مثلا ويتامين A درعين‌حال كه ويتامين مفيدى است و در اغلب موارد نتايج درمانى خوبى دارد ولى مصرف بيش از صد هزار واحد بين المللى آن در روز براى بزرگسالان ممكن است مسموميت ايجاد نمايد و منجر به ريزش مو - تهوع و آشفتگى - اسهال - تارى ديد چشم - خارش - دردهاى استخوان‌ها - بىنظمى در عادت ماهيانه - سردرد - بزرگ شدن كبد شود . و در مصرف ويتامين E براى اشخاصى كه مبتلا به بيمارى قند و يا فشارخون و يا روماتيسم قلبى و يا فعاليت خارج از نرمال غده تيروئيد هستند بايد بسيار با احتياط عمل نمود و مصرف خيلى زياد ويتامين C موجب شكسته شدن و هدر رفتن ويتامين B 12 و فوليك اسيد مىشود بطورى كه لازم است در دوران مصرف ويتامين C از دو ويتامين فوق الذكر نيز مصرف كرد و كاهش آنها را جبران نمود .